kość kość kość kość kość

Zabiegi i operacje

Endoprotezoplastyka stawu biodrowego

powrót

OPIS ZABIEGU:

Endoprotezoplastyka stawu biodrowego to to operacja ortopedyczna, stosowana w zmianach zwyrodnieniowych stawu biodrowego. Jej celem jest zniesienie dolegliwości bólowych stawu i przywrócenie prawidłowego jego funkcjonowania. Endoprotezoplastyka to często zabieg „ostatniej szansy” – gdy inne sposoby leczenia zawodzą. Technika polega na zastąpieniu zmienionej zwyrodnieniowo głowy kości udowej i/lub panewki miednicy implantem ortopedycznym – endoprotezą.

WSKAZANIA DO WYKONANIA ENDOPROTEZOPLASTYKI STAWU BIODROWEGO:

  • Zmiany zwyrodnieniowe stawu biodrowego (pourazowe, pozapalne, podysplastyczne, po przebytej chorobie Perthesa lub złuszczeniu głowy kości udowej)
  • Złamania szyjki kości udowej, złamania głowy kości udowej i panewki miednicy
  • Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)
  • Jałowa martwica głowy kości udowej
  • Nowotwory

RODZAJE ENDOPROTEZ STAWU BIODROWEGO:

  • Endoproteza połowicza (bipolarna)
  • Endoproteza całkowita bezcementowa
  • Endoproteza całkowita cementowa
  • Endoproteza powierzchniowa (kapoplastyka)
  • Endoproteza resekcyjna nowotworowa

NA CZYM POLEGA OPERACJA?

Cięcie skórne wykonuje się w zależności od dostępu operacyjnego przednio-bocznie, bocznie lub tylno-bocznie. Po odsunięciu i częściowym nacięciu mięśni, przecina się torebkę stawową i odcina głowę kości udowej. W to miejsce wprowadza się metalową głowę endoprotezy z trzpieniem (endoprotezoplastyka częściowa i całkowita), wymienia panewkę stawu (endoproteza całkowita) lub jedynie pokrywa głowę kości udowej głową endoprotezy (kapoplastyka). Potem zaszywa się mięśnie i zakłada szwy na skórę.

Rehabilitację rozpoczyna się następnego dnia po operacji. Warunkiem dobrego efektu operacji jest niedopuszczenie do zaników mięśniowych . Poruszanie się w asekuracji kul łokciowych przez 6 tygodni po operacji z odciążaniem operowanej kończyny.

Scroll to top